'Geven is leven'
donderdag, 5 juli 2007
Waalwijk - Orgaandonatie staat volop in de belangstelling. Ook bij Paulien Slaats-van den Bergh zit de sticker met tekst ‘Geven is leven worddonor.nl' op de het raam van de keukendeur geplakt. Niet voor niets, want Paulien heeft het belang van orgaandonatie letterlijk aan den lijve ondervonden: twee jaar geleden onderging zij een dubbele longtransplantatie in het Erasmus Medisch Centrum Rotterdam.
Paulien vertelt over haar 50ste verjaardag. Een mooi moment om een soort balans op te maken: een goede conditie, een leuk gezin, een volledige baan in de psychiatrie bij de woongroep Haarsteeg van de Reinier van Arkel groep, waar zij zich gewaardeerd en volledig op haar plaats wist. Hoe anders zou het twee jaar later zijn...
"Ik fietste altijd naar mijn werk", vertelt Paulien. "Tien kilometer. Daar deed ik steeds een half uur over. Maar op een gegeven moment ging ik er steeds langer over doen. En als ik thuis kwam, was ik afgepeigerd. Op het laatst haalde ik het niet eens meer in anderhalf uur".
Via de internist belandde Paulien bij de longarts. Toen haar zuurstofgehalte gemeten werd, schrok men van de alarmerende waarden. Amyloidose aan de longen was de uiteindelijke diagnose. Al snel belandde Paulien bij specialisten in het AMC en het VU in Amsterdam. En kwam zij hoog op de wachtlijst voor een longtransplantatie.
De nuchtere Paulien besefte goed dat donorlongen voor haar ook te laat konden komen. Haar ‘uitgewoonde' lichaam liet haar in de steek, haar geest bleef strijdbaar en ongebroken. De fiets werd ingeruild voor een scootmobiel en zuurstofflessen werden haar metgezellen. Paulien praat nog steeds met warmte over de behandelende specialisten, die op hun beurt haar moed en kracht roemen.
De transplantatie kwam twee jaar geleden op het juiste moment. Intussen heeft Paulien al heel wat lichamelijke kracht teruggewonnen. "In het begin viel het niet mee", vertelt zij eerlijk. "Er gebeurt veel met je. En steeds schuilt er dat addertje onder het gras: het gevaar voor afstoting blijft bestaan. Maar ik ben nu zover dat ik wil laten zien wat een donor kan betekenen voor patiënten die het anders niet redden. Ik fiets weer, ik zwem weer, ik leef weer!".
Paulien ondervindt veel steun van het lotgenotencontact, vooral van de Stichting H2O, sport en recreatie voor hart- en/of longgetransplanteerden. "We sporten samen. Je krijgt daardoor zelfvertrouwen en merkt dat je je lichaam weer sterk kunt maken". Vorig jaar heeft Paulien voor Nederland meegedaan aan de Europese Spelen voor hart- en longgetransplanteerden in Napels op de onderdelen zwemmen en atletiek. En haalde twee gouden, één zilveren en twee bronzen plakken. "Dit jaar zijn de wereldspelen in Bangkok, dat is voor mij te riskant, maar volgend jaar voor de Europese Spelen in Vichy heb ik me voor opgegeven. Ik durf weer vooruit te kijken!"
Bron: De Maasroute Door: Elly van Eijk Foto: Harry vd Bergh
Voor vragen en/of opmerkingen kunt u contact opnemen met Paulien, slaatsvdbergh@hotmail.com
